Korespondencja seryjna
Materiały tej lekcji są na razie tylko do czytania na stronie. Kod przepisz albo skopiuj do swojego edytora.
Czego się nauczysz
Trzeba wysłać trzydzieści zaproszeń, każde z innym imieniem? Nie piszesz ich trzydzieści razy. Korespondencja seryjna łączy jeden wzór z listą osób i tworzy wszystkie dokumenty za ciebie.
Po tej lekcji:
- wyjaśnisz, z czego składa się korespondencja seryjna: dokument wzorcowy i źródło danych,
- podłączysz listę adresatów z Excela, wstawisz pola i regułę Jeżeli… Wtedy… W przeciwnym razie,
- scalisz dokumenty, przefiltrujesz adresatów i rozpoznasz typowe błędy.
Wzór + dane = seria dokumentów
Piszesz jeden dokument wzorcowy z polami (np. «Imię», «Nazwisko»), a dane bierzesz z tabeli. Word tworzy tyle dokumentów, ilu jest adresatów.
Zastosowania: zaproszenia, dyplomy, zaświadczenia, etykiety adresowe, koperty, e-maile.
Krok po kroku – karta Korespondencja
- Rozpocznij korespondencję seryjną → Litery.
- Wybierz adresatów → Użyj istniejącej listy – wskaż plik z danymi i arkusz.
- Wstaw pole scalania w miejsca na dane – usuń nawiasy, wstaw pola.
- Reguły → Jeżeli… Wtedy… W przeciwnym razie – np. pole Płeć równa się K: „Szanowna Pani”, w przeciwnym razie „Szanowny Panie”.
- Podgląd wyników – strzałkami przeglądasz kolejne dokumenty.
- Zakończ i scal → Edytuj poszczególne dokumenty → Wszystkie – powstaje nowy dokument, w którym każde zaproszenie jest na osobnej stronie.
Dane do korespondencji
- Pierwszy wiersz tabeli to nagłówki – staną się nazwami pól.
- Jeden wiersz = jeden adresat; bez pustych wierszy.
- Dane mogą pochodzić z Excela, z tabeli w Wordzie albo z kontaktów programu pocztowego.
Filtrowanie: Edytuj listę adresatów → Filtruj – np. tylko jedna kategoria albo tylko jedna klasa. Możesz też odznaczyć wybrane osoby.
Etykiety i koperty tworzy ten sam kreator: Rozpocznij korespondencję seryjną → Etykiety.
Lista uczestników to dane osobowe – pamiętasz z lekcji 1. Trzymaj ją w bezpiecznym miejscu i nie wysyłaj jej wszystkim adresatom.
Najczęstsze problemy
- Zamiast danych widać «Imię» – wyłączony podgląd wyników albo dokument nie został scalony.
- Brak spacji między polami: «Imi껫Nazwisko» daje AnnaKowalska – spację trzeba wstawić samodzielnie.
- Puste zaproszenie na końcu – w Excelu jest pusty wiersz z jakimś formatowaniem.
- Reguła Jeżeli działa źle – wartość w danych różni się od tej w regule (np. „k” zamiast „K”).
Spróbuj sam
Pliki do ćwiczeń: INFO_K1_L16_uczestnicy.xlsx (5 uczestników konkursu: imię, nazwisko, klasa, płeć, kategoria) i INFO_K1_L16_zaproszenie-wzor.docx (treść zaproszenia; w nawiasach kwadratowych miejsca na pola). Przygotuj zaproszenia według kroków z tej lekcji.
Sprawdź wynik: w pliku jest 5 osób, 3 kobiety i 2 mężczyzn. Po scaleniu powinno powstać 5 zaproszeń, w tym 3 ze zwrotem „Szanowna Pani”.
Na karcie pracy do tej lekcji: zadania sprawdzające 1–3 razem na lekcji i zadania domowe 1–5 samodzielnie.
Sprawdź się
- Wyjaśnię, z czego składa się korespondencja seryjna.
- Podłączę listę adresatów z Excela, wstawię pola i regułę Jeżeli… Wtedy… W przeciwnym razie.
- Scalę dokumenty, przefiltruję adresatów i rozpoznam typowe błędy.
Na następnej lekcji: sprawdzian 3 – edytor tekstu.
Notatki
Prezentacja
Kod
Pliki z kodem będą dostępne, gdy nauczyciel odblokuje pobieranie.